تاريخ شاهيه نيشابوريه است . غير از چند طبقه از سلاطين كه ذكر شد ، طبقات ديگرى نيز در بنگاله ، بهار ، گجرات ، برار و پنجاب سلطنت كرده‌اند و هركدام در منطقهء خود در ترويج اسلام كوشش كرده‌اند . تاريخ اسلامى هندوستان بسيار مشروح است و بايد هيأتى در اين موضوع كار كند . خوشبختانه كتابخانه‌هاى هند و پاكستان بسيار غنى است و منابع و مآخذ اين كار فراوان است . اسلام در كشمير مورخين مسلمان نوشته‌اند كه تا سال 715 هجرى مردم كشمير متدين به دين اسلام نبودند . در اين قرن يك نفر ايرانى كه لباس قلندران پوشيده بود وارد كشمير شد و در اين ناحيه شروع به فعاليت كرد . از آنجا كه مردم هندوستان و كشمير به قلندران و درويشان علاقهء خاصى دارند دور او را گرفتند و هر روز بر اعتبار او افزوده مىشد . در تاريخ فرشته آمده كه : نام اين شخص شاه ميرزا بوده است . اين مرد در زمان سيه ديو كه حاكم كشمير بود وارد « سرى نگر » شد و نوكرى اين راجه را پذيرفت . شاه ميرزا اندك اندك در اين مرد نفوذ كرد و راهى براى خود باز نمود . پس از چندى سيه ديو فوت كرد و فرزندش رنجن زمامدار شد و شاه ميرزا را وزير و مشاور خود قرار داد . در اين هنگام ميرزا قدرتى به هم زد و فرزندانش ادعاى استقلال كردند . بعد از مدتى اين راجه نيز فوت كرد و زنش حكومت را به دست گرفت . شاه ميرزا و فرزندانش با وى بناى ناسازگارى گذاشتند . او ناگزير شد شاه ميرزا را به شوهرى قبول كند و او را در كارهايش دخالت دهد . بعد از اين قضيه زن مسلمان شد و شاه ميرزا خود را سلطان كشمير خواند و دستور داد به نام وى خطبه بخوانند و خود را شمس الدين خطاب كرد . اين مرد دين اسلام را در كشمير رواج داد و در تبليغ و ارشاد مردم كوشيد و بعد از مدتى اكثر سكنهء كشمير مسلمان شدند . يكى از كسانى كه در كشمير به اسلام خدمت كرده است ، ميرسيدعلى همدانى بوده . اين مرد بزرگ كه از